Onopgemerkt
juli 5, 2007
Ik zou willen
Verdwijnen, onzichtbaar zijn.
Gedegradeerd tot meubilair.
Het duizendste blaadje van een boom
Een regendruppel. Een molecule, een atoom.
Aanwezig maar
onopgemerkt.
Want als niemand me zag
dan was het minder pijnlijk
Dat jij me niet ziet.
augustus 6, 2007 at 3:06 pm
er ligt stof op je blog
schrijven !
augustus 23, 2007 at 9:36 pm
schoon, da s zekerst
september 1, 2007 at 1:17 pm
Het was een drukke zomer, ik heb het dus nu pas kunnen lezen. Ik heb er alleszins geen spijt van. Zo fragiel en breekbaar dit gedicht is, zo onovertroffen en massief is de weerslag er van op mijn onderkoelde geest.
Misschien nog een typografische suggestie, het ziet er volgens mij een beetje beer uit als elke regel kleiner is dan de voorgaande. Tenzij u per se wilt dat je op deze manier twee strofen creëert. Tenzij u mijn irritante en nodeloze aanmerkingen niet langer kunt verdragen. Voor dat laatste breng ik veel begrip op.
Groeten.
september 29, 2007 at 1:15 pm
zo kwetsbaar mooi!
december 8, 2007 at 12:40 pm
kom je nog terug?
juli 2, 2008 at 9:41 pm
Heel ontroerend, ik kom zeker nog eens terug hier!